Twierdza Srebrna Góra – przewodnik

Główna  /  Polska  /  dolnośląskie  /  Obecna strona
×Szczegóły

forty.pl
Ul. Kręta, 57-215 Srebrna Góra
Wyznacz trasę →

Zwiedzanie: Twierdzę można zwiedzać w sezonie od 10 do 18 (poza sezonem 10-16), a w wakacyjne weekendy w godzinach 10-19.  Cena biletu za pakiet podstawowy to 17 zł. Zwiedzanie wyłącznie z przewodnikiem. Wejścia co 45 minut.

Dojazd: Do Srebrnej Góry prowadzi droga nr. 385. Jadąc od strony Wrocławia należy skręcić na obwodnicy Ząbkowic Śląskich w prawo (na Nową Rudę). Wśród nizinnego terenu gdzieś na horyzoncie pojawiają się wzniesienia z czasem coraz widoczniejsze. Warto wypatrywać twierdzy, która jest widoczna z kilku kilometrów. W samym miasteczku czeka na kierowców stromy, wijący się jak serpentyna, podjazd. Samochód można pozostawić na parkingu przy drodze (płatny – 5 zł). Następnie czeka nas marsz pod górę, asfaltową drogą (ok. 20 minut).

Twierdza w Srebrnej Górze to duża atrakcja turystyczna Kotliny Kłodzkiej. Góruje nad tym małym, sennym miasteczkiem i co roku przyciąga tysiące turystów.

Historia samego miasta wiąże się bardzo mocno z Twierdzą, która powstała w latach 1765-1777. Miejscowość zyskała znaczenie ze względu na swoje położenie strategiczne.

Historia powstania Twierdzy srebrnogórskiej wiąże się ze zwycięską dla Prus wojną z Austrią (wojna siedmioletnia 1756-1763). W jej wyniku między innymi Ziemia Kłodzka przeszła w ręce Prus. Król pruski Fryderyk Wielki ucząc się na własnych błędach (w 1760 r. Austriacy zajęli Przełęcz Srebrną i umocnili ją budując ziemne forty, było to jedno z dogodniejszych do obrony miejsc w okolicy i wojska Pruskie poniosły tu porażkę) postanowił nie dopuścić w przyszłości do straty tak ważnego, z punktu widzenia taktyki, miejsca i wybudować tutaj potężną twierdzę.

Miała ona za zadanie uszczelnić pas sudecki wraz z wybudowanymi już Twierdzami w Nysie, Kłodzku i Świdnicy. Głównym jej architektem był podpułkownik pruski Ludwik Reggeler, dla którego był to początek świetnej kariery. Na ludność miasteczka nałożono różne restrykcje związane z budową twierdzy (godziny policyjne oraz wjeżdżać i wyjeżdżać z miasteczka mógł ten, kto posiadał specjalną przepustkę).

Uzbrojenie mającej docelowo liczyć 5 tys. ludzi załogi stanowiły 264 działa, haubice i moździerze. Powstała po 12 latach budowla składała się z ciągu fortów pomocniczych. Centralnym punktem obronnym był Donjon.. Składał się on z czterech cylindrycznych wież połączonych kurtynami (każda miała wysokość 30 m, a grubość murów u podstawy 12 m). W Donjonie znajdowało się centrum dowództwa i obrony w skład, której przewidziano 80 dział i moździerzy, oraz 400 żołnierzy i 60 oficerów. Wokół Donjonu wybudowano bastiony pomocnicze: bastion Dolny, Górny, Miejski, Nowowiejski, Rewelin gwieździsty, Kawalier. Mieściły się w nich m.in. piekarnie, browary, prochownie, stajnie, szpitale i studnie (najgłębsza 80 m). To powodowało, że twierdza była samowystarczalna i mogła przetrwać 9 do 12 miesięcy oblężenia bez dostaw z zewnątrz.

Fort Donjon jest najlepiej zachowany z całego kompleksu fortów w Srebrnej Górze. Na jego terenie mieści się Forteczny Park Kulturowy. Leży po stronie Gór Sowich nad Przełęczą Srebrną. Obok niego dobrze zachowany jest tylko fort Ostróg (po stronie Górach Bardzkich).

Na wschód od Donjonu położony jest fort Wysoka Skała, który zabezpieczał wschodnią flankę całego kompleksu. Zachodniej części bronił zaś Fort Rogowy. Obydwa forty były niezależne. Od strony południowej dostępu bronił Fort Ostróg. Umieszczony na szczycie niewielkiej góry obok Przełęczy Srebrnej. Do celów obronnych ufortyfikowano również wzgórza Chochoła Wielkiego i Małego. W jej skład weszły Bateria Kazamatowa, Tarasowa, Fort Skrzydłowy, Fort Chochoł Mały, Schron Mostu Lisiego i Flesz.

Załamanie rozwoju miasta przyszło w 1838 r., kiedy to rozwiązano stacjonujący tutaj garnizon. W 1860 r. wydano zaś rozkaz o likwidacji twierdzy, za wyjątkiem Donjonu. Przyczyn było kilka: droga w utrzymaniu twierdza nie była już wówczas ze strategicznego punktu widzenia aż tak ważna (przybywało w okolicy dróg, łatwo można było ją ominąć), miała już prawie 100 lat, a więc zdążyła się nie tylko zestarzeć, ale przede wszystkim zmieniła się w istotny sposób technika wojskowa. Dnia 28 września 1867 r. wojska pruskie opuściły fortyfikacje (wróciły do niej w 1866 r. na czas wojny z Austrią). Twierdza jako obiekt bojowy przestała istnieć.

Miasto Srebrna Góra postawiła więc na turystykę. Twierdza stała się popularnym celem wycieczek. Stworzono trasy turystyczne po których oprowadzali przewodnicy. Miasto stało się znane jako letnisko. W 1913 roku otwarto w Forcie Ostróg schronisko młodzieżowe, które mogło ugościć 200 turystów. Było to największe w Niemczech schronisko młodzieżowe.

Dobre czasy miasteczka przerwał wybuch I wojny światowej. Powojenny kryzys dał się mocno we znaki mieszkańcom. Później nadeszła kolejna wojna. I tym razem zniszczeń nie było wiele, ale po wojnie zmieniła się przynależność państwowa Srebrnej Góry (a wraz z nią utrata praw miejskich, których miasto, nie odzyskało do dzisiaj). W latach 70. XX w. pozbawiono miasteczko połączenia kolejowego (tory ostatecznie rozebrano w 1987 r.). Obecnie Srebrna Góra to doskonały punkt wyjścia na wycieczki w Góry Sowie i Bardzkie.

Polecam gorąco, nie tylko miłośnikom militariów. Wspaniały widok na okolicę zachwyci wybrednych. Dodatkową atrakcję stanowi fakt, że przewodnik z którym zwiedza się twierdzę ubrany jest w mundur żołnierza z epoki napoleońskiej.

Zobacz także:

Pałac w Kamieńcu Ząbkowickim

+Galeria
+Podobne
+Meta
+Komentarze

Zostaw odpowiedź