Muzeum w Nieborowie, pałac, atrakcje turystyczne województwa łódzkiego

Główna  /  Polska  /  łódzkie  /  Obecna strona
×Szczegóły

nieborow.art.pl
99-416 Nieborów
Wyznacz trasę →

Zwiedzanie: Muzeum czynne dla zwiedzających: w sezonie w godzinach 10-18 (poza sezonem w godzinach 10-16). W soboty, niedziele i święta 10 – 18. W poniedziałek zamknięte, ale wstęp do parku bezpłatny.

Ceny biletów:

– pałac i park: normalny 22 zł, ulgowy 13 zł.

– do parku: normalny 12 zł, ulgowy 8 zł.

Dojazd: Z autostrady trzeba zjechać na węźle Skierniewice. Następnie musimy kierować się na Łowicz. Po ok. 2 km skręcamy w prawo. Droga doprowadzi nas pod wejście główne.  Samochód można zaparkować bezpłatnie na drodze.

Znajdujący się pomiędzy Łodzią i Warszawą Pałac w Nieborowie (wraz z nieodległym Parkiem w Arkadii) to doskonałe miejsce na spędzenie niedzielnego popołudnia. Być może niektórzy kojarzą go – i słusznie – z filmem „Akademia Pana Kleksa”.

Na początku XVI w. wzniesiono w Nieborowie gotycko-renesansowy dwór, który przetrwał do końca XVII w. (początki samej wsi datowane są na koniec XII w.). Dobra nieborowskie stanowiły wówczas własność rodu Nieborowskich herbu Prawda.

W 1694 r. kardynał Michał Stefan Radziejowski kupił od Nieborowskich dobra wraz z dworem i na jego zrębach wzniósł barokowy pałac według projektu architekta Tylmana z Gameren. Pałac zmieniał przez lata właścicieli aż w 1774 r. właścicielem Nieborowa został książę Michał Hieronim Radziwiłł, późniejszy wojewoda wileński i jeden z najbogatszych magnatów polsko-wileńskich. W pałacu nieborowskim M.Radziwiłł zgromadził kolekcję obrazów mistrzów europejskich – holenderskich, niemieckich, włoskich i hiszpańskich oraz portrety osobistości polskich i obcych, gabinet kilkunastu tysięcy rycin, księgozbiór unikatowych starodruków (od XVI w.), zespoły mebli polskich, angielskich i francuskich, zbiory sztuki zdobniczej – sreber, porcelany, szkieł i tkanin. Dla niego warszawski architekt Szymon Bogumił Zug założył na początku lat 70. XVIII w. regularny ogród francuski i przebudował w 1784 r. wnętrza pałacu w stylu wczesnoklasycystycznym (Gabinety Żółty i Zielony, Sypialnia Wojewody). Książę wprowadził na folwarku nieborowskim nowoczesne formy organizacji zarządzania dobrami i uprawy ziemi. Jego małżonka, Helena z Przeździeckich, założyła w pobliżu Nieborowa słynny ogród romantyczny (Arkadia), utrzymany w stylu angielskim, z pawilonami ogrodowymi bogato wyposażonymi w dzieła sztuki, głównie sztuki antycznej, greckiej i rzymskiej.

Po śmierci Michała Hieronima Radziwiłła w 1831 r., dobra nieborowskie podupadły, a pałac uległ zaniedbaniu. Spadkobiercy przez długie lata prowadzili spór o ogromną sukcesję po zmarłym, położoną na terenie Cesarstwa Rosyjskiego, Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Część dóbr, położona w Królestwie Polskim, a w niej Nieborów, przypadły w spadku w 1841 r. synowi Michała Hieronima – Michałowi Gedeonowi Radziwiłłowi, generałowi wojsk polskich, jednemu z głównodowodzących powstaniem listopadowym 1831 r.

Z kolei jego spadkobierca, syn Zygmunt Radziwiłł, okazał się utracjuszem i doprowadził do ruiny dobra swoich przodków. Sprzedał na licytacji w Paryżu najlepszą część galerii obrazów i biblioteki, zgromadzonych przez wielkiego dziada, i odsprzedał w obce ręce Arkadię z całym jej unikatowym wyposażeniem.

Na szczęście w 1879 r. odstąpił Nieborów swemu bratankowi Michałowi Piotrowi Radziwiłłowi (przeniósł się na stałe do Francji). Nowy właściciel Nieborowa podniósł z ruiny zaniedbane dobra, odkupił Arkadię, założył przy pałacu manufakturę mebli i majoliki, uzupełnił uszczuplone wyposażenie wnętrz i wyposażył na nowo bibliotekę pałacową. Zmarł bezpotomnie w 1903 r., a wdowa po nim sprzedała w trzy lata później dobra nieborowskie wraz z pałacem dalekiemu kuzynowi męża Januszowi Radziwiłłowi, ordynatowi ołyckiemu.

Janusz Radziwiłł był znanym działaczem politycznym i gospodarczym okresu dwudziestolecia międzywojennego. Dokonał w latach 1922-1929 przebudowy wnętrz pałacu w Nieborowie, m.in. Sali Weneckiej i Palarni (arch. Kazimierz Skórewicz), nadbudowy drugiego piętra (arch. Romuald Gutt) i uczynił z Nieborowa głośną podwarszawską rezydencję, odwiedzaną przez znanych polityków i inne osobistości życia publicznego w Polsce.

Cała rodzina Radziwiłłów w lutym 1945 r. została deportowana przez służby NKWD w głąb Związku Radzieckiego i osadzona w obozie w Krasnogorsku. Ówczesny dyrektor Muzeum Narodowego w Warszawie Stanisław Lorentz, zgodnie z wcześniejszym porozumieniem z Radziwiłłem, otoczył opieką unikatowy pałac nieborowski i jego zbiory oraz zabytkowy ogród w Arkadii, włączając je niezwłocznie w skład warszawskiego Muzeum Narodowego, jako jego oddział. To uratowało pałac i jego zbiory przed dewastacją i rozproszeniem w najgorszym okresie ortodoksyjnego stalinizmu.

W pałacu znajduje się obecnie muzeum wnętrz rezydencji pałacowej z XVII-XIX w., oparte na ocalałym wyposażeniu pałacu i jego kolekcjach (rzeźba, obrazy, grafika, meble, brązy, porcelana i szkło, srebra, zegary, tkaniny, zbiory biblioteczne), uzupełnione obiektami sztuki i rzemiosła artystycznego ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie.

Teraz, gdy Łódź połączyła z Warszawą autostrada, z obu tych miast łatwo i szybko można tu dojechać. Nieborów idealnie nadaje się na niedzielną wycieczkę, ale spodziewać się należy wówczas dużej liczby turystów. Naprawdę warto zajrzeć do Pałacu i Parku. Mogłaby być nieco lepiej rozwinięta infrastruktura turystyczna. Jedna budka bez frytek i dosyć droga restauracja „Biała Dama” to trochę kiepsko.

 

Zobacz także:

Park w Arkadii • Maurzyce

+Galeria
+Podobne
+Meta
+Komentarze

Zostaw odpowiedź